هواپیمایی ناجا
جمهوری اسلامی ایران بامساحت ۱۹۲/۶۴۸/۱ کیلو مترمربع وسعت جغرافیایی، و۸۷۵۵ کیلومتر مرز با ۱۵ کشور همسایه خود و وجود نقاط صعب العبور و دور دست فراوان، و وجود کاروان های بزرگ اشرار و قاچاقچیان و گروهک های ملحد منافقان که توسط دشمنان انقلاب به ویژه امریکا با انواع و اقسام سلاح های پیشرفته از جمله موشک های ضد بالگرد مجهز شده اند، همواره نیازمند برقراری ارتباط سریع و مطمئن از طریق خطوط مواصلاتی هوایی بوده است. نیروی انتظامی نیز از شمولیت این موضوع مستثنی نبوده و از آن جایی که برقراری نظم و امنیت در اقصی نقاط پهناور و وسیع میهن اسلامی اعم از محدوده شهرها، راه ها و مناطق مرزی از وظایف اصلی و مورد مطالبه کلیت نظام و اقشار مردم است ضرورت بهره گیری از یک واحد پشتیبانی هوایی مقتدر و مجهز به وسایل و تجهیزات پیشرفته امروزی امری ضروری به نظر می رسد.(دانستنیهای انتظامی – اجتماعی،۱۳۸۳)
بالگرد های هوا ناجا در انجام مأموریت های شناسایی و پشتیبانی عملیاتی پلیس امنیت نقش به سزایی را دارد، لیکن با توجه به صرف هزینه های بالای آموزش خلبانان، فرسودگی، تک موتوره و کم بودن قدرت مانور وسایل پرنده در مقابل موشک های ضد بالگرد اشرار، قاچاقچیان و منافقین (که در دره ها، شیارها و مناطق کوهستانی کشور و صعب العبور آنها کمین می کنند) و از همه مهم تر از دست دادن نیروی انسانی متخصص از یک سو و تحریم های اقتصادی و تجهیزاتی قدرت های استعماری، مشکل تهیه و خرید وسایل پروازی و کمبود ارز و امکانات مالی از سوی دیگر، مشکلات و مسائلی را فراروی سازمان قرار می دهد.
سال۱۳۷۰ به منظورپشتیبانی هوایی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران از ادغام واحدهای هوایی یگان های انتظامی سابق شامل هواپیمایی ژاندارمری ویگان هوایی کمیته انقلاب اسلامی سازمان جدیدی به نام هواپیمایی نیروی انتظامی (و به اختصار هوا ناجا) بوجودآمد و تمامی وظایف وامکانات و ابنیه واحدهای مذکور به این سازمان واگذار گردید. در ذیل به شرح مختصری از تاریخچه واحدهای مذکور می پردازیم: (معظمی گودرزی، ۱۳۸۵، ص۴۱)
هواپیمایی نیروی انتظامی یکی از قدیمی ترین واحدهای هوایی کشور به شمار می رود:
الف: مأموریت
ب: وظایف کلی
۱-Search And Rescue
بررسی تأثیر آموزش شبیه ساز پروازی بر ارتقای توانمندسازی کارکنان پروازی هواپیمایی ناجا

سومین اصل در تفکر استفاده از شبیه ساز برای آموزش ایجاد شرایط مناسب در آن برای استفاده است، به این معنی که از توانایی های شبیه ساز و تسهیلات آن به طریقی استفاده کنید که یادگیری شاگرد را تقویت کند. این توانایی ها نوعاً شامل این هستند که با تماس یک دگمه می توان آن را در وضعیت مورد نظر قرار داد، در هر زمان متوقفکرد، عوامل محیطی ( باد، ابر وطوفان ها ) را کنترل کرد و در برخی موارد پرواز را تجدید کرد.
اگر شما از این قابلیت به طرز صحیح استفاده کنید به پر بار شدن جلسه آموزش کمک می کنید . مثلاً در یک شبیه ساز می توانید در یک ساعت به دفعات عمل تقرب را به مراتب بیش تر از آنچه با هواپیما انجام می دهید تکرار کنید. این کار به جای آن که با پرواز خلبان برای رسیدن به آن نقطه انجام گیرد با قرار دادن هواپیما در مجاورت محل تقرب اجرا می گردد.
شبیه سازهایی که به خوبی به کار گرفته شوند، آموزش را به صورت عمیق تری از آنچه در هواپیما میسر است، عرضه می کنند، چرا که شما روی محیط و فضای کاری کنترل دارید. مثلاً می توانید مطمئن شوید که شاگرد در فرود با باد پهلو تجربه کامل و مناسب پیدا کرده است. چنانچه بخواهید در همین وضعیت آب و هوا با هواپیمای واقعی آموزش دهید شاید هرگز وضعیت مورد نظر برای شما ممکن نشود. به همین ترتیب شما می توانید در شبیه ساز به آسانی و با ایمنی خرابی های مجازی مانند از دست دادن موتور به هنگام بلند شدن را به وجود آورید که اگر بخواهید این کار را با هواپیما اجرا نمایید امکان دارد وضعیت خطرناکی به وجود آید.
۲-۲-۷) هواپیمایی ناجا
جمهوری اسلامی ایران بامساحت ۱۹۲/۶۴۸/۱ کیلو مترمربع وسعت جغرافیایی، و۸۷۵۵ کیلومتر مرز با ۱۵ کشور همسایه خود و وجود نقاط صعب العبور و دور دست فراوان، و وجود کاروان های بزرگ اشرار و قاچاقچیان و گروهک های ملحد منافقان که توسط دشمنان انقلاب به ویژه امریکا با انواع و اقسام سلاح های پیشرفته از جمله موشک های ضد بالگرد مجهز شده اند، همواره نیازمند برقراری ارتباط سریع و مطمئن از طریق خطوط مواصلاتی هوایی بوده است. نیروی انتظامی نیز از شمولیت این موضوع مستثنی نبوده و از آن جایی که برقراری نظم و امنیت در اقصی نقاط پهناور و وسیع میهن اسلامی اعم از محدوده شهرها، راه ها و مناطق مرزی از وظایف اصلی و مورد مطالبه کلیت نظام و اقشار مردم است ضرورت بهره گیری از یک واحد پشتیبانی هوایی مقتدر و مجهز به وسایل و تجهیزات پیشرفته امروزی امری ضروری به نظر می رسد.(دانستنیهای انتظامی – اجتماعی،۱۳۸۳)
بررسی تأثیر آموزش شبیه ساز پروازی بر ارتقای توانمندسازی کارکنان پروازی هواپیمایی ناجا

سه دلیل اصلی برای استفاده از شبیه سازها در هواپیمایی وجود دارد:
دلیل نخست: این که این وسایل اگر فضایی بهتر از هواپیمای حقیقی به وجود نیاورند، محیطی به همان خوبی فراهم می کنند. اغلب نخستین پرواز هر شاگرد خلبانی موجب غوطه وری در اقیانوسی از مسائل و رویدادهای مختلف می کند که برای او از هر نظر بی نهایت است و همه اینها عرضه دهنده اطلاعات جدی و مهمی است همانند احساس نامأنوس از زمین جدا شدن حضور معلمی که مرتب تعلیم می دهد و بازخورد می خواهد، عبور و مرور وسایل پروازی دیگر در اطراف هواپیما و شنیدن مکالمه های غیر قابل درک از رادیوی هواپیما او را کاملاً سرگردان می کند که به سختی می توان فضایی نا آشناتر از این پیدا کرد. یک شبیه ساز با دادن این توانایی به استاد که هر کدام از عوامل را بخواهد بر اساس سطح مهارت شاگردش عرضه و یا حذف کند بخش عمده غوطه وری شاگرد در گرفتاری ها را از سر راه او بر می دارد. تحقیقات انجام شده مشخص می کند زمان فراگیری مانورهای اولیه اصلی در صورتی که شاگرد خلبان مبتدی مستقیماً در هواپیما قرار می گیرد سه تا چهار برابر مدت زمان مشابه در شبیه ساز می باشد که این عمل را یک صرفه جویی مهیج می توان به حساب آورد. .
دومین سود استفاده از شبیه سازها این است که، فضایی ایمن تر و مطمئن تر از هواپیما برای آموزش عرضه می کنند، چون شبیه ساز روی زمین است و در تمرین های حالت اضطراری مثل یک فرود بد یا از دست دادن موتور هنگام بلند شدن از زمین و یا برخورد با هواپیمای دیگری و یا ورود ناخواسته به منطقه پرواز ممنوع نمی تواند سانحه بدهد .
سومین منفعت استفاده از شبیه سازها آن است که، هزینه آن در عرضه آموزش با ایجاد محیطی ارزان تر از هواپیما به مراتب کم تر است به طور کلی قیمت شبیه سازها کم تر و هزینه کار با آنها نیز به مراتب کم تر است. در بسیاری از آموزش ها از راه های دیگری نظیر کرایه دادن هواپیما برای مدت طولانی درآمد بیشتری کسب می کند.
شبیه سازی در آموزش پرواز از حوزه های دیگری است که فناوری رایانه شروع به ایفای نقش عمده ای در راستای بهبود بخشیدن به توانایی های کارکنان پروازی کرده است. بیشتر شبیه ساز های امروزی بر اساس فناوری رایانه و روی تصاویر به نمایش در آمده دیداری هستند. در حالی که رایانه ها قادر هستند امکا نات افزوده ای را که کارایی و تأثیر گذاری آموزش را افزایش می دهد عرضه نمایند .
بررسی تأثیر آموزش شبیه ساز پروازی بر ارتقای توانمندسازی کارکنان پروازی هواپیمایی ناجا

هر شبیه ساز پروازی دارای سه سطح اصلی به شرح ذیل می باشند:
آشنایی با مفاهیم اصولی شبیه ساز ها
آموزش های گام به گام و زمانبندی شده
آموزش های کامل پروازی
طراحی این سه سطح به گونه ای است که کمترین اختلاف را با آموزش های واقعی داشته باشند.
بنابراین دانش پژوهان دارای کارایی بسیار بالایی خواهند بود. علاوه براین شبیه سازها امکان توسعه و پیشرفت کارایی مهارت های پروازی را با استفاده مؤثر از منابع تأمین می سازد. به طور مثال: شبیه سازها موقعیت اضطراری را که امکان ایجاد آن در حالت طبیعی و امن وجود ندارد فراهم می سازند. از این تجهیزات برای باز آموزی خلبانان حرفه ای در مواردی که بنابه ضرورت مدتی از پرواز دور مانده اند نیز استفاده شایانی می گردد. علاوه بر موارد فوق شبیه سازهای پروازی مزایای دیگری نیز دارند که به طور اختصار به آنها اشاره می گردد:
بررسی تأثیر آموزش شبیه ساز پروازی بر ارتقای توانمندسازی کارکنان پروازی هواپیمایی ناجا

مهمترین اصل منحصر به فرد در استفاده از شبیه ساز، استفاده مناسب از آن است بدین معنی که شبیه ساز را برای موردی به کار ببرید که برای آن خوب است. سعی نکنید کاری را که برای آن ساخته نشده از آن بخواهید. مثلا اگر می خواهید به شاگرد تازه کاری در مورد حرکات دستی که به فرامین وارد می شود، اصول بنیادی حرکت فرامین و همین طور تأثیرگذاری آن بر روی هواپیما دهید، تقریباً از هر شبیه سازی با کارآیی بالایا پایین می توانید استفاده کنید، این به دلیل آن است که هنوز شاگرد، توانایی تمیز دادن کارایی بالا یا پایین شبیه ساز را ندارد. در این مرحله شما نمی خواهید پرواز کردن خیلی دقیق را به شاگردتان بیاموزید، بلکه می خواهید تصویری از ارتباط بین فرامین و هواپیما را در ذهن او به وجود آورید. شما می توانید از شاگردتان بخواهید پروازی مستقیم و بدون اوج گیری و فرود انجام دهد، گردش ها را اجرا کند، پرواز اوج گیری و نزولی بکند با این که در ساده ترین شبیه سازها تأثیر نیروی موتور را بر سرعت مشاهده کند. از طرف دیگر شاید یاد دادن روش های خاصی از پرواز با دستگاه نظیر انجام یک تقرب به فرودگاه با استفاده سامانه فرود با دستگاه یک شبیه ساز با کارایی پایین، به خلبانی که دارای تجربه کافی می باشد به احتمال زیاد اشتباه خواهد بود چرا که خلبان به دلیل عملکرد شبیه ساز از موضوع منحرف شده و احتمالاً قادر به تمرکز بر آنچه که به او تدریس می کنید نخواهد بود .
دومین اصل برای مؤثر کردن شبیه سازها به کار بردن آنها به صورت حرفه ای است در این اصل دو بخش وجود دارد. بخش اول داشتن رویکردی مثبت در استفاده از آنها است. دوم این که برای تدریس درسی در شبیه ساز به همان اندازه آمادگی داشته باشید که در تدریس در هواپیما دارید.
به صورت خیلی فراگیر، شاگردان در قبال وسایل آموزش زمینی برخوردی منفی از خود نشان می دهند. این رفتار ممکن است عکس العملی ناشی از فهم اشتباه از میزان اهمیت شبیه سازی و وقتی که صرف آن می شود باشد. شما ممکن است در برخورد با این مقایسه ناگزیر شوید شاگرد را متقاعد کنید که وقت او به خوبی به کار گرفته می شود. متأسفانه این شیوه رفتاری منفی ممکن است مشاهده شود. یادآوری این نکته اهمیت دارد که رفتار و برخورد شاگرد با شبیه سازی می تواند تحت تأثیر رفتار خود شما به عنوان استاد باشد. هر چه خود شما با این قضیه برخورد مثبت تری داشته باشید شاگردان هم بیشتر به این فرصت آموزشی توجه خواهند داشت.
دومین جنبه کاربرد مؤثر شبیه سازها آماده شدن برای این کار است. همانطوری که در بخش قبلی یادآوری کردیم این درس های پروازی خودتان را قبلاً آماده کرده باشید اهمیت زیادی دارد. این کار به شاگرد سود زیادی را از وقتی که شاگردصرف آموزش می کند عائد او خواهد کرد. طرح درس شبیه ساز بایستی درباره تنظیمات دستگاه برای باد، موقعیت، رادیوها و غیره حاوی نکاتی باشد، به همان ترتیبی که حاوی تمام موارد طرح درس متعارف است. درباره آمادگی کامل افزون بر آنچه ذکر شد انتقال این پیام به شاگردان است که برای زمانی که روی شبیه ساز صرف می شود به همان نسبت ارزش قائل هستید .
بررسی تأثیر آموزش شبیه ساز پروازی بر ارتقای توانمندسازی کارکنان پروازی هواپیمایی ناجا
